مستنى ايه

مستني اية
مش برضة شايف
ولا مش باين عليا

مستني اية
ولا انت لازم تبكي قدامك عنيا

مستني اية
احضني اكتر من كدة
طمني بيك
من قد اية غايب وانا محتاج اليك
عوضني عن كل اللي فات
انا شفت في بعادك حاجات
ده انا كان فاضلي ساعات
واموت من الخوف عليك

من قد اية وبقول دي هانت
بكرة راجع تاني ليا
يوم بعد يوم
وانا في غيابك نفسي تيجي اللحظة ديا

احضني اكتر من كدة
طمني بيك
من قد اية غايب وانا محتاج اليك
عوضني عن كل اللي فات
انا شفت في بعادك حاجات
ده انا كان فاضلي ساعات
واموت من الخوف عليك

حماده هلال
مستنى ايه

لسه برضه مش عارفه

طب مع كل حاجه
ومع كل الظروف وأنا مش فاهمه حاجه
طب انا ذنبى ايه؟
ليه اتوه واضيع؟
انا مكنتش اعرف انى ممكن اتعب كده
مكنتش اعرف ان حالى هيبقى عنين مفتوحه والدموع بتنزل منها من غير وعى
ودماغ واقفه عن التفكير وعقل تايه

أنا مصدومه ومستغربه
اصلا مش قادره افكر
معقول ده كله مكنتش عايزة اصدق اللى كنت شايفاه بعنيا؟
معقول للدرجادى انا كنت غبيه؟
طب ليه ؟
والله مش حاسه انى اذنبت
انا حتى كنت بسمع وبخفف وبطيب
وبرضه كنت بشتكى وبفضفض
طب ليه؟ عايزة افهم
ليه اكتر حد كان بيعرف بيريحنى هو اكتر حد بيحب يتعبنى

احساس المرض اللى تملك جسمى رجع يزيد تانى
وحاله توهان صايبانى مش عارفه افوق منها
ومش عارفه اخرى هيبقى ايه؟
لكن اللى اعرفه انى مش لازم اسامح
حتى لو مش فاهمه حاجه
أو يمكن لانى غبيه ممكن ارجع اسامح تانى علشان اخد قلم تانى
برضه لسه مش عارفه

مش عارفه

مع إن عندى حاجات كتير فى درافت مستنيه انشرها بس دلوقت حسيت إنى عايزة اتكلم فى حاجات تانيه خالص.
ليه دايما المعادله مش موزونه؟
ليه دايما الناس مش بتقدر كويس اللى بيحبها؟
انا على فكره بدأت اكره الناس
لا بدأت اكره نفسى اصلا لانى بفكر فى اللى حواليا زياده عن اللزوم وانا اخر حد بفكر فيه
والله ده غلط بجد
ماينفعش كده
لازم اعيش لنفسى شويه
مع إنى كنت فى ازمة الومين اللى فاتوا وكنت عيانه أوى ومضغوطه جامعه وحالتى كرب
برضه مش بطلت افكر فى اللى حواليا.
رغم إن كلمه الف سلامه اللى سمعتها كانت حتى ماتكملش عدد صوابع اليد الواحده
الا إنى دايما بقول انا لازم ابقى راضيه عن نفسى.

بحس بألم شديد لما بلاقى نفسى براعى اللى حواليا ومفيش حد بيراعينى
مش عارفه لحد امتى هفضل اقول الجرح بيبقى صعب لما يجى من اللى بنحبهم
ولحد امتى هفضل اقول المعادله مش بتكمل باتنين حلوين
لا احباب ولا اصحاب ولا حتى اخوات
مش عارفه بقى
المهم انى تعبت من نفسى وحاسه إنى محتاجه اتغير بجد

عاشقة وبدوب

‫

عاشقه وبدوب وبحن ليك
‫عشق القلوب كله ف عنيك
‫القلب شاف احلامه بيك
‫لو قلبى خاف هيخاف عليك

‫وياك بعيش اجمل غرام
‫مايكفينيش كل الكلام
‫علشان اقول بحس ايه
‫لازم اقول حبيته ليه

بتحبنى مستنى ايه
لو شفتنى هتقولى ايه
عاشقانى موت واقول انا
ياواحشنى موت ماانت انا

‫انا ليا فيك اكتر ما ليك
‫خليك معايا حرام عليك
‫خلينى احس بشوق عنيك
‫انا بنسى روحى بين ايديك

‫احساسى بيك احساس اكيد
‫وفى كل ثانيه هواك يزيد
‫ازاى اعيش وانت بعيد
‫وتسيبلى قلبى يعيش وحيد

‫بتبحنى مستنى ايه
‫لو شفتنى هتقولى ايه
‫عاشقانى موت واقول انا
ياواحشنى موت ما انت انا

مايا نصرى
عاشقه وبدوب

مشاعر قاسية

سمعت لاول مره جزء من فيلم العشق والهوى . كان نفسى اسمعه كله لكن للاسف لانى مش متابعه تليفزيون تاه منى وسمعت جزء منه ويمكن اللى شفته خلانى احمد ربنا انى مش سمعته كله لان قلبى مكنش هيتحمله.

الكام لقطه اللى شفتهم بيقولوا ان عمر اللى هو احمد السقا كان حيوان فى الفيلم يمكن خلانى استغرب الناس اللى ممكن تعمل اى حاجه علشان تسعد نفسها وبس حتى لو كان ده على حساب سعاده ناس تاني كتير ولا يهتم بجرحهم ولا بمشاعرهم .

كانت لحظه صعبه اوى لما كانت منه شلبى بتقوله انها خايفه منه مع انها بتحبه اوى لانها خايفه يسيبها فى وقت ماهى محتاجاله وهى بتعيط والدموع ماليه عنيها.

وهو عادى زعلان اه انما زيها لا.

وبعدين اللحظه اللى بعدها لما راح يصارح قسمت اللى هى بشرى اللى مراته وام ابنه بانه متجوز واحده تانيه فى الضل وحاله الموت اللى هى عاشتها وهو برضه زعلان اه انما زيها لا .

واللى فهمته بعد كده ان عليا اللى هى منى زكى كمان كانت بتحبه وانه سابها ولما رجعلها فرحت اوى وشفت مشهد هو اللى خلانى اسيب الفيلم واقوم لما رجعلها وفرحت اوى برجوعه وافتكرته راجع علشان بيحبها وان بعدها تعبه وهو بيقولها فرحت لما اتكلمت معاكى وهى طايره وقاعده تجمع كلام اى كلام علشان تحكى معاه وخلاص وهو بيسمع ومش لاقى ردود وفى الاخر يبعت لمراته يقولها بتحبينى ؟. فى مسج وهى ترد عليه وعليا معاه ويغلط فى اسمها وينادى عليا بيه . يااااااه الجرح صعب اوى . هى تسمع حبيبها بيناديها باسم حبيبته ياربى عالالم

ملامح وشها دمرتنى وهى مجروحه اوى وعنيها اتملت بالدموع وبتحاول تظهر الشموخ وعدم الانكسار .

خرجت بره البيت وطول ماانا ماشيه عماله افكر لو انا مكانها هقدر امسك دموعى ولا لأ ؟

الجرح لما بيجى من حد مايهمناش بيبقى يوجع امال لو جه من حبيبك ؟

مش متصوره ان فى حد كده ممكن يبقى لا ادمى بالشكل ده

ويخبط يمين وشمال المهم يبقى مبسوط ومش مهم اللى حواليه

حاجة صعبه بجد أنا مش عارفه اللى مايفكرش فى احساس اللى بيحبهم هيفكر فى ايه؟

أستاذتى وتلميذتها الخايبة

رغم الشبه الكبير اللى بين شخصيتى وشخصيتها الا اننا بنختلف فى مبدأ مهم جدا فى حياتنا وهو "الغاية تبرر الوسيلة"
هى تؤمن بيه جدا وبتطبقه بحذافيره وممكن تعمل أى حاجة علشان توصل للى هى عايزاه حتى لو هتعمل اللى يشوه صورتها قدام الناس إنما أنا لأ. أنا صدامية آه لكن لو اتظلمت مش مشكلة المهم إنى أفضل صح ومتمسكة بمبادئى وأفضل أحسن من اللى قدامى.

لكن هى دايما لما تطبق المبدأ ده بيكون لانها صح ولأن الغاية نبيلة فمش بتهتم بالوسيلة. وأعظم تطبيق بيكون فى المعاملات البشرية .
عندها براعة فى تخدير اللى قدامها علشان توصل للى هى عايزاه منه ده لو هى حست إنه يستاهل اللى يتعمل فيه كده.

هى فى عالم الرجال هاوية تخطت حدود الاحتراف وعندها قدره جباره انها توصل لقلب أى راجل مهما كانت درجة الاختلاف بينهم بالتصنع وغالبا بيكون للانتقام.

بحس دايما إنى تلميذه خايبه فى مدرستها أو أحيانا لسه ماوصلتش إلى حد إنى اكون تلميذه من الاساس لأنى برفض مبادئها أوقات كتير.
حاولت تخلينى أتعلم منا ودايما برفض لأانى بحس إنى اكيد هفشل لأان طبيعتى مش زيها.

عالم الرجال بالنسبالى عالم مبهم بتعامل فيه بطبيعتى وبنفس البراءه والعفوية وعمرى ماكانت تصرفاتى متكلفة أو قاصده من وراها هدف.
دايما برفع لها القبعة لأنها بتقدر تنجح دايما حتى لو أنا رافضه تصرفاتها لانى مش بحب الفشل.

ورغم كل الاختلاف ده أنا بجد بحبها وواخدنى خوف فظيع عليها. حذرتها من دخول الدوامة اللى هى فيها دلوقت وقد ماقدرت حاولت ابعدها ماقدرتش. قلبى وعقلى معاها لدرجه إنى بنام أحلم بإنى بخرجها من اللى هى فيه لأنى خايفه عليها من الضياع.

صحيح
احساس أكثر من بشع إنك تآمن لحد أوى أوى وماتفكرش وانت بتآمن ليه بس ترجع فى وقت تقول هو أنا ليه عملت كده ؟ ويصيبك إحساس القلق والخوف من غدره. ساعتها الاحساس ممكن يدمرك والضربة هتكون شديده أوى وممكن تقتلك.

هـــذ يـــان

حالة من الهذيان أصابتنى النهارده بعد خروجى من اخر امتحانات الميد تيرم.
كنت قاعد فى الامتحان مخنوقه آخر حاجة لما شفت الاسئله وكنت أول مره اشوفها 8 مطاليب فى الامتحان ربنا وحده وبعده الدكتور هما اللى عارفين هيتحلوا ازاى؟

كنت فاكره الاول انى الوحيده اللى حماره والدنيا ضلمه عندى لكن لما لقيت الاسئلة كترت للمعيد اللى مافادش حد بحاجه وكمان الوشوش كلها مكشره لقيتنى عماله اضحك خصوصا من شكل عبير صحبتى اللى مش بتعمل حاجه غير انها بتستلف منى الاستيكه علشان تمسح اللى تكتبه وترجع تكتب تانى وتستلف الاستيكه تانى علشان تمسحه.انا كنت هموت من الضحك فى اللجنه ولولا ان المعيد عارفنى كان زمانه
طردنى من اللجنه بدال ماهو عمال يبصلى ويضحك وانا شكلى عامل زى اللمبى :))

خلص وقت الامتحان وخرجنا والدفعه كلها مش على لسانها الا سؤال واحد "هى القوانين اللى أخدناها فى المنهج حد استخدم منها حاجه؟"

وأنا كل ماحد يكلمنى ابصله واضحك بهبل لدرجه ان رغده صحبتى قالتلى انتى طبيعيه؟؟؟؟!!!!!!

قلتلها انا حاسه انى فخوره بنفسى جداااااااااااااااا

قالتلى ليه يافالحه حليتى كويس؟

قلتلها لا طبعا بس حاسه انى مبدعه وربنا انا افتكست قوانين جوه والفت facilities (2) على غرار رياضه (2) بتاعت ثانويه عامه
اصلا حاجة كويسه انك تبقى خارج عارف انت حليت ايه؟ حتى لو غلط انما ده lol!!!!!!!!!!!!!!

وعجبنى اوىشكل شريف زميلى وهو نازل من على السلم وانا لسه هقول ازيك ياعم شريف زى العاده لقيته بيعددلى وهيلطم من غير ولا كلمه هههههههههههههههه

والله النهارده كان يوم مسخره

لانكوا زعلانين من كتر الغم انا هجيبلكوا البوست الجاى حاله نادره من التهييس بتاعى بخط ايدى والله مسخره مسخره يعنى

وهتشوفواااااااااااااااااااا

كان مالى؟

كان يوم ضغط وباين من اوله.من اول مااتفقنا أنا والجروب نتقابل الساعه 9 علشان نظبط نفسنا قبل المناقشة اللى معادها 10.30 وأنا وصلت 9 الا ربع واول واحده جت بعدى جت 9.30 وأنا واقفه لوحدى فى الشارع .

ومن بعدها بختنا الصعب والبرنتر الالوان اللى باظت واحنا جايين نطبع ولا الكمبيوتر اللى مكنش راضى يتعرف على فلاشه صحبتى ولا الايبود بتاعى
كمان وهما اللى عليهم الفايلات اللى هتتطبع اصلا.

ولا القرعة اللى طلعتنا اخر جروب هيناقش وناقشنا الساعه 4 واحنا هلكانين بعد اعتقال حوالى 6 ساعات متواصله فى نفس المعمل. ولا المشادات اللى حصلت بينى وبين زميلنا فى الجروب بس انهم ماعملوش الشغل ويس وأنا مالحقتش اراجعه قبل مانقدمه.
وخرجت الساعه 5 من الجامعه وانا مش شايفه قدامى من الصداع اللى كان هيدمر دماغى وان هيغمى عليا.

ويمكن الحاجه الوحيده الحلوة اللى حصلت إن عبدالرحمن أخو الاء صحبتى اللى بحبه جدا جه معاها الجامعه وفرح أوى لما شافنى وأنا كمان وجه جرى سلم عليا وبوسته زى مااتعودت فى سلامى معاه رغم إن الدفعه كلها كانت موجوده وقالى "إنتى مابقيتيش تيجى عندنا ليه؟ انتى وحشه"
قلتله "فعلا أنا وحشه لكن الدنيا كمان واخدانى ماتزعلش منى لانى بحبك اوى وانت عارف"
ومارضيتش اقوله على السبب الحقيقى اللى هو إنى اخدت من أخته اللى كانت أعز اصحابى أكبر قلم أخدته فى حياتى.

ومعرفش ليه وانا راكبه العربيه فى طريقى للبيت كنت بسمع بالصدفه أحضان الحبايب بتاعت حليم وحسيت بشوية هم ومره واحده لقيتنى اتفتحت فى العياط والدموع كانت بتنزل لوحدها وقد ماكنت حاسه بحزن فى وقتها قد ماحمدت ربنا لما استوعبت الموقف بعدها بشويه إنى لما حسيت بشويه غم خرجوا فى الدموع
وبكده اقدر ارجع اضحك تانى :)

حاجة غريبة

عدى عليا يومين أغراب جدا أويمكن هما طبيعيين لكن أنا اللى علشان روحى صافية من تانى مستغرباهم.
رجعت زى الاول لكن مش قادره أحدد ده هروب من الواقع والمخزون لسه جوه وهيخرج كل شويه؟ ولا أنا خلاص صفيت ؟
بس مش مهم. المهم إن حصلتلى حاجات غريبة –زيى تشابه أسماء-
صحبتى فى الجامعه مقابلانى الصبح وبتقولى باستغراب قبل حتى صباح الخير "غريبة سمايلى يعنى؟!" أنا ضحكتلها وفى هزار قلت"بطلوا حقد بقى هو انتوا ماتحبوش تشوفوا حد مبسوط؟" قالتلى "لا..بس يمكن بقالى فتره ماشفتش وشك منور وبتضحكى.خليكى مبسوطة على طول بتبقى زى القمر وخصوصا بتبقى ستايل (; “
وبينى وبين نفسى استغربت هو أنا بيبقى شكلى وحش كده وأنا زعلانه؟
وفى نفس اليوم لقيت واحدة منتقبه بتنادى عليا ولما عرفتنى بنفسها لقيتها كانت زميلتى أيام اعدادى وبقالى حوالى 7 او 8 سنين ماشفتهاش وقالتلى"كبرتى واتغيرتى"
وضحكت للمره التانيه وفى هزار قلتلها "للاوحش طبعا آه يااختشى ماهو من عمايل الراجل وعياله فيا" ضحكت وقالتلى" لسه دمك خفيف.بقيتى أجمل"
وأما سألتها عنها قالتلى "عندى أسماء 3 سنين" أنا تنحت بصراحه وقلتلها "ماشاء الله وربنا يخليهالك" وأما سبتها فضلت أتخيل نفسى أم لبنت عمرها 3 سنين!..ياحلولى. ده أنا حاسه نفسى لسه عيله اصلا.
والموقف التالت تانى يوم لما دخلت اسلم على المعيده بتاعتى اللى بتربطنى بيها صداقه جامده لقيتها بتقولى" سبحان الله يابنتى بصى لنفسك فى المرايه وانتى مش هتكتأبى تانى..بلاش والنبى"

أنا عارفه إنى لما بحزن بشوف شكلى عجوز وملامحى بتتغير فعلا ولما ببقى فرحانه وإن كان من غير سبب بيكون شكلى حلو وبرجع لسنى الطبيعى وكتير لما ببقى ماشيه فى الشارع أو الجامعه ناس ماعرفهاش بتضحكلى كأنى فيا حاجة غلط.
نفسى بجد أفضل كده على طول علشان بحس إنى طايرة فى السما.

لكن برضه الامر مايخلاش من حاجة تخنقنى وتتعبنى وخلتنى فضلت ليله بطولها مش عارفه أنام
تفتكروا ليه الواحد يبقى بيحب حد ومهتم بيه وبيبقى عايز يطمن عليه ولما يسأل عليه يلاقيه مش مهتم وبيتكلم ببرود وكأن مش فارق معاه سؤالك ولا اهتمامك؟ و غبت عنه أو حضرت مش فارق كتير لا بيسأل ولا بيهتم ؟
وحتى لما تيجى تنبهه أو تلومه تلاقيه مش مدرك أساسا انه بيدايقك أو بيوجعك؟

ماهو أصل مفيش أصعب من إحساس انك كم مهمل عند حد غالى عليك.

حنين وجنون

مش عارفه ليه حاسه إنى واحشانى وواحشنى ضحكتى وروحى وجنونى

حاسة بحنين لكل وقت حلو عدى عليا

ولكل حاجة حلوة كنت بعملها والدنيا أخدتنى منها

حاسة إنى نفسى أجرى والعب واتنطط

نفسى اخرج روح الطفلة اللى جوايا واللى قربت تموت من كتر ما انا حابساها

حاسة انى عايزة أغير كل الوشوش اللى بشوفها كل يوم سوا بحبها أو لأ

عايزة اخرج من روتين اليوم

جوايا رغبة مجنونة

نفسى اروح مكان فيه بحر وقدامه رمل واااسع ومش فيه ناس خااااااااالص واجرى فيه لوحدى والعب فى الرمل

بس للاسف مش دايما اللى احنا عايزينه بنلاقيه ولا بنقدر نعمله :(

احساس غريب

مش عارفه ليه حاسه إنى روحى بترجعلى تانى

وأخيرا ولو لشوية صغيرين هبعد عن مود الحزن

خرجت منه شويه علشان عملت البلوج دى برغم إن احساس بلوج جديد مش جديد عليا

بس المرادى حاسه انى مش مقيده

هعمل اللى أنا عايزاه

واقول اللى أنا عايزاة

وأجمل كلام يتقال

هو وصف البلوج اللى تحت عنوانها

واللى فى الصورة فوووووووووق

دلوقتى اقدر اقول

حاسة انى اتولدت من جديد ....... بس برضه

غريبة