والله مااعرف جايه هنا ليه
من اول ماعرفت ان النت رجع وانا عماله اقول هكتب ...لا هكتب.. لا هكتب ..
لكن اللى اعرفه انى مكنتش عايزه اقول اللى هقوله ده بالذات
انا عماله اكتب الكلام وامسحه ومش عارفه لا بكتبه ليه ولا بمسحه ليه
بس الضغط واصل بأعصابى اخره ولازم اتكلم
اولازم اكتب لانى خلاص مابقيتش اتكلم ولا مع اى حد
حتى عبير
عبير اللى بقت فى حياتى زى الشبح
حاجه بشوفها فى الجامعه لا بعرف بشوفها ليه ولا بتختفى ليه
مش عارفه ليه مابقيتش ازعل او بمعنى اصح بعمل مش واخده بالى من اللى بيحصل علشان مش عايزة ازعل
بس المواقف عماله تتحرك قدام عينى دلوقت كأنى لسه واخده بالى منها دلوقت
مش عارفه ازاى احضنها جامد لانى بقالى 3 ايام ماشفتهاش الاقيها بتسلم عليا ببرود
مش عارفه ازاى تقولى عايزة امشى اقولها انا عايزة اقعد معاكى وعايزة اتكلم معاكى تقولى معلش اصلى ماليش نفس وعارفه ان الكلمه هتزعلكبس مش عندى غيرها
مش عارفه ازاى تشوفنى بعيط قدامها فى الجامعة وفجأه وهى ماتعرفش بعيط ليه وتتجاهل دموعى بسهوله اوى وماتفكرش حتى تقولى مالك ولا ليه بتعيطى
والله مش عارفه دلوقت ليه ضحكت لما كتبت الكلمتين دول
يمكن بضحك على نفسى او على خيبتى مثلا
هى مبسوطه بصداقاتها الجديده وانا بقيت مبسوطه بسكوتى الدايم وهدوئى الغريب الدايم
كتير بحس انى مش زعلانه
وكتير بحس انى مش فارق معايا
لكن الاكتر بحس انى مش عندى اسعتداد اضيعها لكن لو هى مصره انا مش هعمل حاجه غير ان سكوتى هيطول
وساعتها مش هعمل حاجه غير انى هستمر فى سكوتى
يبدو ان السكوت بقى هو الحل
اصفى لوحدى وازعل لوحدى
وبعدها هكتب على نفسى لا صداقات بعد اليوم
بس ناقصنى انى لازم اتعلم كيف لى ان اعيش لنفسى فحسب اهو شويه كلام لغه عربيه مالهمش لزوم
ومانساش برضو انى دايما بعرف اوفى للى هيدونى على دماغى انما برضومش بنسى اظلم ناس واجرح ناس بيبقوا اساسا مايستاهلوش الظلم ولا الجرح
مش عارفه فى ايه
هوانا كده ليه؟
تقريبا الموت هو الحل
انا عايزة اروح عند ربنا
عايزة ابقى مع بابا ومحمد الفارس الملثم علشان هما وحشونى
واصلا هما اللى بحبهم وفوق يبقى اطلع عندهم وخلاص
حقيقى حاسه انى ضعيفه اوى من غيرك يابابا
وحقيقى وحشتنى يامحمد ماشفتش ولا هشوف زيك ياريت الدنيا كلها وانت لا
او ياريتك خدتنى معاك
هناك 3 تعليقات:
استغفر الله العظيم
استغفرى الله
ربنا يفك كربك
ولو انى شايف الموضوع بسيط...بس زى مانتى عاوزة
ممكن عبير يكون عندها اسببها الى مش عاوزة تصرح بيها علشان متجرحكيش
وممكن هى احتجتلك وانى كنت مشغوله بنفسك
فهى كمان اهتمت بامورها
وممكن يكون الملل...ايوة الناس بتمل من بعض مهما كانوا بيحبوا بعض
لكن طول الالتصاق يولد الملل
لكن كونك تتمنى الموت علشان الحجات دى
يبقى انتى محتاجه ترجعى لربنا جدا
وبين انتى تعرفى منين ان الى ماتوا مرتحين اوى مش يمكن هناك اصعب من هنا؟؟؟
وبعدين مستعجله ليه؟؟؟
كلنا ريحين
نصيحه .... فكك من الجو ده ...واعطى كل الناس عذرهم فى تصرفتهم فربما يكون العيب فينا
مثلا شخص بيتكلم عن نفسه طول الوقت لحد ا يخنقنا او حد متصور ان مشاكله هى محور اهتمام العالم او حد يعتقد انه الاهم على الاطلاق ويجب ان يدور العالم حوله تمام كدوران الكواكب حول الارض
كل الحجات دى بتنفر الناس مننا؟؟
انا عارف انك مش كده
بس دورى وهتلاقى سبب
انا طولت واثقلت عليكى
تحياتى
تصحيح الخطاء
كدواران الكواكب حول الشمس
استغفر الله العظيم
لا ياممكن انا مش كده ابدا ولا عمرى حسيت انى بالاهميه اللى تخلينى احس ان كل الناس مش مفروض تتشغل بحاجه غير همومى ومشاكلى
والا كنت اشتكيت لاى حد واتكلمت مع اى حد علشان احسسه بأد ايه انا تعبانه ومأهورة ومكنش هيبقى رد فعلى السكوت اللى قلت عليه فى البوست
الحكايه مع عبير مش ملل لسبب بسيط هو اننا بنشوف بعض فى الجامعه فى المحاضرات وبس وحتى لما بيبقى عندنا بريك بين المحاضرات بنقعد كل واحد فينا بيمسك لاب ونخلص فى المشاريع المكركبه ورانا يعنى مش قريبين من بعض اساسا علشان نمل
الحاجه التانيه انا قلت السبب هو لا عيب فيا ولا فيها هى بس عرفت ناس واتصاحبت عليهم واديتهم من وقتها كتير اوى وده اللى خلاها تيجى على الجامعه نفسها وتسيب المحاضرات علشانهم وتمشى
يمكن يكون ده وفاء زياده منها ليهم وانا مش بمنعها لانه مش من حقى انما ياترى فين انا منها؟!
لما اقولها عايزة اتكلم معاكى تقولى معلش مليش نفس وتروح تقابلهم يبقى ده ايه؟؟
فى كل الحالات ماتشغلش بالك انا مش دايما ببقى كده بتمر ومرت عليا اوقات حلوه كتير لكن دايما لحظات الحزن بتضيع اى طعم للفرحه
إرسال تعليق